Maurice en Tamara (Samos 2008)

We wilden met ons gezinnetje gaan, lekker met z’n drieen op vakantie en dan trouwen we halverwege onze vakantie….helft vakantie, helft huwelijksreis. Dat leek ons wel wat.

Niet naar een super toeristisch gebied, nee, naar een rustig eilandje waar we lekker met onze kleine meid van 15 maanden konden genieten van een welverdiende vakantie, zonder al die “jeugd”.

Stom he….de ene keer reken je jezelf tot ‘jeugd”, de andere keer wil je er niets van weten…het is maar net hoe het je uitkomt. (je moet weten, we zijn beide 30 jaar)

Het hotel mocht dan wel weer iets luxer, we wilden onze privacy, ons eigen plekje, net als thuis. We moesten niet al te lang hoeven te vliegen, liefst geen lange transfertijden en uiteraard…de zon moest schijnen. Griekenland dan maar?

Zo zijn we bij de Griekse Bruiloft terecht gekomen.  Een afspraak regelen is zo gedaan en voordat je het weet zit je aan een tafel in een huis in Leidschendam waar je je gek genoeg niet als vreemde voelt. Nee, integendeel….Brigitte zorgt ervoor dat je bij binnenkomst meteen weet….dit gaat goed komen.

Na heel veel informatie en adviezen zijn we huiswaarts gekeerd met de bevestiging op onze vraag tot dan toe, zullen we gaan of niet? Tuurlijk gaan we! Naar Samos!

We zitten lekker op het terras aan het zwembad van ons hotel als we een voor ons bekend gezicht zien. We hadden haar maar 1 keer gezien, maar als je in Samos aan het zwembad zit, is 1 keer genoeg om een gezicht te herkennen. Brigitte kwam naar ons toe en zo hebben we ons tweede gesprek gevoerd over de planning voor de komende dagen.

Je moet weten, er zijn tussen ons gesprek in Leidschendam en ons gesprek aan het zwembad, tientallen emails verstuurd, vice versa.

Soms, achteraf, denken we wel eens dat Brigitte gek van ons werd. Je wilt namenlijk de controle, de regie in eigen handen hebben. Je wilt zelf dingen bepalen. Maar dat kan niet. Als je voor de Griekse Bruiloft kiest, is het van belang dat je 100% op Brigitte vertrouwd. Dat is echter moeilijk als je elkaar maar 1 keer gezien hebt. Denk je….maar Brigitte heeft aan 1 woord genoeg en onthoud wat je belangrijk vindt…en DAAR gaat ze voor, daar vecht ze voor, ze zet haar tanden er letterlijk in. Helaas gebeurt dit “achter de schermen” en zie je dit pas als je op het terras aan het zwembad zit…

Een paar dagen later zien we elkaar voor de derde keer, ditmaal gaan we opweg naar de bloemist, de kapper en de fotograaf. Brigitte doet het woord, wij knikken vriendelijk en volgen haar getrouw. Daarna gaan we het restaurant bezoeken waar we de avond van onze bruiloft zullen gaan dineren. Onze trouwdag krijgt langzaamaan een gezicht.

De ochtend van ons trouwen zijn we gematigd gespannen. Eerst maar eens ontbijten, dan Brigitte ontmoeten, voor de vierde keer en dan laten we alles maar op ons afkomen.

We lopen richting zwembad, ik draai me naar Tamara, tot dan nog steeds mijn vriendin. Ik had een verrassing voor haar. Gewoon, omdat ik vond dat ze het verdiende. Tamara is voor mij naar een andere provincie verhuist. Ze mist haar familie en haar vrienden zo vaak, dat…..

Tamara loopt de hoek van het restaurant om en daar staan haar ouders, haar zus met haar man en hun 6 weken oude dochtertje….

Brigitte en ik waren professionele leugenaars (voor de gelegenheid wel te verstaan) en hadden samen dit, zoals Brigitte zei  “all you need is love-moment”,  geregeld.

Tamara wist van helemaal niks en kon haar ogen niet geloven toen haar familie voor een weekje naar Samos waren gekomen voor de trouwdag mee te maken.

We trouwden op het dorpsplein van ons village-hotel, voor de kerk.

Bedenk, tot op het terras aan het zwembad waren we in de veronderstelling dat we in het gemeentehuis van Pythagorion zouden trouwen. Een beetje een desceptie. Maar toen zorgde Brigitte voor de ommekeer, de loco-burgemeester was toch bereid ons op locatie te komen trouwen. Nogmaals, helaas achteraf…….100% vertrouwen is het minste wat Brigitte verdient!

Ilse de Lange zong “you are the dream”, Jon Bon Jovi zong  “thank you for loving me”, er was voor champagne en een taart gezorgd en Brigitte werd weer even kind, ze liet zien wat haar werk zo interessant maakte….ongegeneerd rijst werpen!!

Na  de ceremonie die maar heel kort duurt konden we het glas heffen en de taart aansnijden.

Daarna was de rest van de ochtend voor de fotograaf en hebben we prachtige foto’s gemaakt rondom ons hotel.  We zijn toen ook nog naar een oude ruine gegaan met een prachtig uitzicht op de helder blauwe zee.

Daarna hebben we in ons hotel met de familie heerlijk geluncht en toen kwam het mooie aan trouwen in het buitenland. We hebben onze trouwkleding uitgedaan, onze zwemkleding aangetrokken en hebben op onze trouwdag heerlijk 1,5 uur in het zwembad rondgedobberd om vervolgens de trouwkleding weer aan te trekken en richting prachtige haven van Pythagorion te gaan. Hier is de familie van Tamara alvast aan tafel gaan zitten op een prachtig stukje strand, wij zijn met de fotograaf bij de haven nog enkele foto’s gaan maken.

Daarna hebben we heerlijk gedineerd en hebben we getoost op de geweldige dag die we de rest van ons leven niet meer zullen vergeten, mede dankzij de Griekse Bruiloft.

We zijn Brigitte dan ook enorm dankbaar voor alles wat ze voor ons heeft betekend. We zullen haar nooit  vergeten en nog vaak aan haar denken.

Brigitte, heel erg bedankt voor alles en een dikke kus van Evy!!

Maurice en Tamara (Samos 2008)