Judith & Jeroen (Zuid-Kreta 2008)

Trouwen, dat is toch saai, vervelend en druk? De sociale verplichtingen en verouderde gebruiken vliegen je om de oren en bovenal blijven mensen maar volhouden dat het jullie dag moet zijn. Brrrr. Wel is het leuk geld uit te geven aan een mooie reis met vrienden, een reis met veel
 stevige wandelingen. En omdat het thema van de reis weldegelijk romantisch was ingegeven: liefst op een plek met baaitjes, strandjes en felblauwe zee.

Maar waar? Omdat we de getuigen wel wilden meevragen, en ons budget niet zo ontzettend groot was, lagen de benedenwindse eilanden en Australie wat buiten ons bereik. Dichterbij dan? Op internet kwamen we Brigittes
 website tegen, met daarop helder uitgelegd hoe een Griekse bruiloft er volgens haar uit kon zien. Na een prettig gesprek en overleg, regelden we de documenten, voorzien van een apostille, en zijn gegaan. We hebben een dorpje uitgezocht wat enkel te voet of per pont bereikbaar was in
 Zuid-Kreta. We hebben een hele gave wandelvakantie gehad in Kreta, en aan het einde daarvan zijn we ook nog even getrouwd.

Zo hebben we het ervaren. Zelfgeplukte bloemen, een locoburgemeester die helemaal trots en vereerd was. De ceremonie twee keer doen, want 'het kon wel buiten, maar voor de zekerheid ook maar nog eens binnen', aldus de loco. Een taart met strik en verse bloemen gemaakt door de eigenaresse van het cafeetje waar Brigitte geregeld had dat we konden zitten met ons groepje.

Een fotograaf die geen woord Engels kon en dus met 'psssshhht psssshht' geluiden onze aandacht trok. De verdwaasde blikken van andere toeristen wanneer je in vol ornaat langs komt hobbelen. Hilarisch. Relaxed. Verrassend leuk. Zo kan een trouwerij dus ook zijn. Relaxed.

Thuis hebben we in een klein Grieks restaurantje de hele avond meze gegeten. Een fotograaf hier maakte van de fotos een leuk album en klaar! :-)

Op naar de volgende relaxte vakantie.

Judith & Jeroen (Zuid-Kreta 2008)